Oysa görmüyordum hayatımdan gelip geçen
şeyleri... Açtığın yaraların acılarını görmüyor,
kanını durdurmuyordum. Sevdikçe seviyordum
seni...
Artık gülüşünün o muhteşem büyüsünü ne
zamandır görmediğimi, seni o cafenin cam
kenarında oturup arkadaşlarına saçtığın
gülücüklerde gördüm! Durdum, bir köşeden seni
izledim... Nerde bitmişti bu ilişki?.. Ben hiç fark
etmedim!
Şimdi diyorsun ki; benim sevdiğim adam bu
değildi... Haklısın, senin sevdiğin adam kör
değildi... Masal gibiydi onun sevgisi... Her masal
mutlu biter ya, bu masal beceremedi...
Biz sevdik...
Ben kör oldum...
Sen gittin...
Ben anlamadım...
Sen güldün...
Ben uyandım...
Bu masal bitti!
Gülüşlerim vardı benim...
Ben kimim, ben nerdeyim?
Tam karşıya geçerken
BIRAKTIGIN O EL BENİMDİ...!
